Kak ja lubujom te słowa.
Som była dłymjej we nich doma,
ak som mógła hyšći cowaś,
w słownych barwach pšawje plěwaś,
ga se do nich zanuriś,
na nic wacej njemysliś,
jan słowne barwy zacuś a je piś.
Mjaztym bóžko copaju
wše te słowa pśede mnu,
pśed tym karnewalom žywjenja,
kenž mě wšednje wobdawa.
Gusło słow se zgubijo,
rownož powěda se teliko –
wětšy źěl ga prozny jo.
Słowne barwy zblěduju.
Kak se zasej zmócniju?
Łacna za nim błuźim se
ako w sprětej zagroźe,
njok byś bźeze naźeje.
Ja ga lubujom te słowa,
bujny raj se we nich chowa.
Kluc k nim musym pśecej zas,
pśecej nowo namakaś.
Lěc ty móžoš pomagaś?
Źilka
