Kołače a jejkowe mužiki – wjesne figurowe pječwo z Łužicy

artikl hódnoćić
(0 )
Kmótřiska całta z Lubijskeje kónčiny pokazuje jasnje bracle, šnaki, pletwy a słónčny kruh Foto: Muzej sakskeho ludoweho wuměłstwa Drježdźany, inw. čo. E 1454 Kmótřiska całta z Lubijskeje kónčiny pokazuje jasnje bracle, šnaki, pletwy a słónčny kruh Foto: Muzej sakskeho ludoweho wuměłstwa Drježdźany, inw. čo. E 1454

Symboliske pječwo do cyrkwinskeho a burskeho lěta słušeše. Wuměłsce sformowane ćěsto a figurki běchu něhdy połne woznama. Mějachu zbožu a strowoće přisporjeć.

Na łubi burskeho statoka w Zagorju pola Mužakowa před něšto lětami škleńčany kašćik z plećenym pječwom, prawdźepodobnje poselene, namakachu. Na wěncu spóznaješ lěto 1854, pismikaj K a G, móličke całtki a chlěbuški. Srjedźa štyri pory zawdawaceju rukow pletwu tworja, kiž na dźećelowe łopješka zboža dopominaja. Tute pječwo z přeměrom 18 cm ma běły židźany banćik přećehnjeny. Pozadk je nazeleń wobarbjeny, ramik je čorny. Namakanka tu we Łužicy přewšo zadźiwa. Móhł měnić, zo pochadźa z 500 km zdalenych morawskich Vizovic, sławneho centruma ludoweho pječwa.1 Zagor běše před 150 lětami chuduška, nimale hišće ryzy serbska wjes wosrjedź pěskojteje Mužakowskeje hole. Wo pječwje njemóžachu w kónčinje ničo zhonić. Tež naprašowanja w susodnych regionalnych muzejach, etnografiskich zběrkach a chlěbowych muzejach Němskeje běchu njewuspěšne. Tajke stare pječwa su jara rědke. Hódajo, što wono woznamjenja, tukaše so na lubosćinske a kwasne pječwo, kmótřiski dar abo dopomnjenku pjekarskeho wučomnika.2 Ludowědnje zajimawe su wosebje motiwy. Maš tu znate zawdawanje rukow jako znamjo zwjazanosće a swěry, wosebje woblubowane w času biedermeiera. Ze štyrjoch čwakow ćěsta splećeny wěnc a so křižowacy muster – w ludowědźe štyri wutroby3 mjenowany – móhł schowane apotropeiske znamjo być, takrjec wuměłsce wuhotowany chlěb ze selu jako žohnowanje za dom. Tute znamjo jara na ukrainski słónčny symbol dopomina. Móžno je, zo wospjetna ličba štyri připad njeje. Přetož štyri bywa w ličbowej mystice symbol wšěch štyrjoch směrow a počasow. Ličba wosom pola rukow je zdobom ličba bibliskeho nowospočatka.4 Tež chlěbuški do spekulowanja zawjedu – wšědny chlěb abo symbol płódnosće?5 Snano pohlad do stawiznow pomha. Wokoło lěta 1854 běše čas hubjenych žnjow, drohoty a hłodu. Mnozy za morjo wupućowachu.

Galerija

  • dalši wobraz (1): dalši wobraz (1)
  • dalši wobrazowy tekst (1): Kmótřiska całta z Lubijskeje kónčiny pokazuje jasnje bracle, šnaki, pletwy a słónčny kruh Foto: Muzej sakskeho ludoweho wuměłstwa Drježdźany, inw. čo. E 1454
  • dalši wobraz (2): dalši wobraz (2)
  • dalši wobrazowy tekst (2): Ptačokwasne pječwo ze symbolemi płódnosće z Bjedrichec pjekarnje we Wósporku Foto: Gerald Große, 1995
  • dalši wobraz (3): dalši wobraz (3)
  • dalši wobrazowy tekst (3): Pječwo ze Zagorja 1854 Foto: Wolf-Harald Liebig
  • strDocId: 88f60472 9bc1 4119 8427 cf08684f56cd
  • kId: 132740
  • dalše nadpismo: 30 Naprašnik Kumwałda, Institut für sächsische Volkskunde und Geschichte Dresden, wučerja Kurta Schöne wobsahuje tež skicy pječwa; »Die Vogelhochzeit«, In: Budissiner Nachrichten, Bautzen 1848, 10, str. 83; Carius, Inge: Gebildbrot – Brauchtum im Jahres- und Lebenslauf, Königsstein/Taunus 1982; Simon, str. 43-46. 31 Altenkirch, Gunter, str. 64, str. 94 sl., Buchhammer, Erich Roman: Lexikon des Aberglaubens, Wien 1990, str. 58; Seemanns Lexikon der Symbole. Leipzig, 2. nakład 2006, str.346 32 Schulenburg, str. 216 sl. 33 Volkskundliche Landesaufnahme zum Frühlings-Brauchtum im Kreis Bautzen, 1935, str. 4 34 Mayr, Elisabeth: Das Rautensymbol im Viertel oder dem Wienerwald. Matreier Gespräche. Schriftenreihe der Forschungsgemeinschaft Wilhelminenberg 1984, str. 129-164 35 Bächtold-Stäubli, zwj.6, str. 459 f. 36 Klecker, Hans: Sitten und Bräuche im Jahreslauf in der gebirgigen Oberlausitz, Waltersdorf 1990, str. 43 37 Pětr Milan Jahn naspomni za Slepo w 19. lětstotku tykancowy přeměr 70 cm. Jahn, Peter Milan: Vom Roboter zum Schulpropheten Hanso Nepila (1766-1856), Bautzen 2010, str. 406 sl. Kulojte tykancowe blachi za serbski tykanc w Serbskim muzeju w Budyšinje maja přeměr někak 45 cm
  • Sonderformat: Standard
Gelesen 917 mal Letzte Änderung am pjatk, 01 decembera 2023 00:11