Bernd Koenitz, Lubowachu stari Serbja wjelki? (I.), str. 11-17
- město předzłóžka měło tam předłóžka stać
- tójštokróć steji (-)čłonk(-) a
(-)złóžk(-) jako słowo abo dźěl słowa, prawje je (-)čłon(-)
- str. 11, prawy stołpik: toponymija so jako ›cyłk městnostnych mjenow‹ definuje
- str. 12, lěwy stołpik: Na rozdźěl wot chětro jasneje semantiskeje situacije pola Publik/*Pobiwiľci, je sej tu slědźenje jara njewěste nastupajo dokładneho zmysła mjena – snano ›ludźo, kiž přestachu wjelkorazy być‹ rěka?
